Mostrando entradas con la etiqueta CANTAR. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta CANTAR. Mostrar todas las entradas

26.8.26

Camino por el sendero con un estribillo alegre, simplemente cantando bajo la lluvia

          CANTANDO BAJO LA LLUVIA          

¡Qué sensación tan maravillosa! Vuelvo a ser feliz.

Estoy cantando bajo la lluvia,
simplemente cantando bajo la lluvia.
¡Qué sensación tan gloriosa!
Vuelvo a ser feliz.

11.8.26

¿Qué hace la gente cuando no están siendo presionados y alguien les dice qué hacer?

EL MUNDO COMO UNA TOTALIDAD INSEPARABLE

Es realmente poco ortodoxo y poco académico iniciar una discusión con un grupo de psicólogos sobre metafísica, pero tenemos que hacerlo porque mucha gente dice que su enfoque de la vida es científico, a diferencia de la metafísica, y que la metafísica, es una tontería. Pero todos, por ser seres humanos, somos, queramos o no, metafísicos. 

Es decir, todos parten de ciertas premisas fundamentales sobre qué es la "buena vida", qué deseamos, cuáles son nuestros axiomas para vivir. Y me parece que los psicólogos tienden a ser ciegos a estas premisas fundamentales. Quizás sea más cierto en el caso de los psiquiatras que en el de los psicólogos, pero tienden a creerse científicos. Y se esfuerzan al máximo por tener un estatus científico, porque eso, por supuesto, está de moda en nuestra época.

14.7.26

Durante muchas noches hemos visto cómo la luz de vuestra casa iba aproximándose

LUCES A LO LEJOS                                  

Lo primero fue decidir sobre el tiempo. Quienes aseguraban que no nos quedaba mucho quizás tenían razón, pero lo primero fue decidir que no había ninguna prisa, que el tiempo era nuestro ya para siempre.

A veces nos llegaba un rumor insidioso, una voz interior que nos decía que el camino que habíamos elegido era equivocado, así que de la misma forma tuvimos que decidir cómo tomarnos ese ruido. Lo hicimos nuestro también.

Sabíamos que más allá había otras casas, así que imaginábamos con ilusión el próximo encuentro. Aunque de igual manera admitíamos que el contacto podría ser decepcionante, incluso destructivo, y para eso también nos preparábamos.

23.1.26

La Pau no és una utopia és una construcció col·lectiva i es fa amb accions concretes

 SOM CAPAÇOS DE VIURE SENSE GUERRES?       

Em faig moltes preguntes. Potser tu també. Què és per a tu la vida? Existeix realment el bé i el mal? Tindrem consciència d’haver fet el bé quan arribi el nostre final? Ens penedirem del mal fet?

I més enllà d’aquestes qüestions íntimes, n’hi ha d’altres que em colpegen: Com pot una persona arribar a matar-ne una altra? Com pot algú justificar una guerra amb excuses buides o interessos amagats? Com pot ordenar bombardejos sabent que allà hi ha persones com tu i com jo, sense cap responsabilitat en les decisions dels seus governants?

Em pregunto si no ha arribat l’hora, com a espècie, de fer un salt qualitatiu.

19.1.26

Andar, siempre andando, nada más. No vine a explicar al mundo, solo lo vine a tocar

               NO SOY DE AQUÍ, NI SOY DE ALLÁ             

Me gustan los que se callan
Y me gustan los que cantan
Y de tanto andar conmigo
Me gusta lo que me pasa
Me pasan cosas como esta
Aunque no tenga importancia andar contándole a todos todas las cosas que pasan
Porque uno no vive solo
Y lo que a uno le pasa le está sucediendo al mundo
Única razón, y causa
Pues todito es tan perfecto, porque perfecto es Dios
Que se mueve alguna estrella cuando arranco una flor
Por eso si hay uno, hay dos